مرا به نام کوچکم صدا بزن

شعری از شمس لنگرودی در سوگ استاد عمران

emransalahi — Sun, 29 Jun 2008 08:15:18 GMT

سلام. داشتم در در این دنیای مجازی گشت می زدم و دنبال اشعار استاد در وبلاگ ها می گشتم که به شعری از شمس لنگرودی در سوگ استاد رسیدم و چون زیبا بود حیفم آمد که شما نخوانیدش، با هم بخوانیم:

ما مانده‌ايم و کمي مرگ
که قطره‌چکاني هر روزه نصيب‌مان مي‌شود.
*
آخر برادرم، عمران!
ارزش داشت زندگي
که به‌خاطر آن بميري؟
*
همه اندوهناک‌اند
بقالي‌ها که خريداري از کف‌شان رفته است
روزنامه‌ها، کهنه‌فروشي‌ها، شاعران
که شغل دوم‌شان تجارت رنج است،
و قاتلان
که مفت و مسلم
نمونه‌ي سربه‌راهي را از دست داده‌اند.
آخر چه‌وقت غمناک کردن اين مردم مهربان بود؟!
*
اما نه،
تو بايد مي‌مردي
ببين چه منزلتي پيدا کرده شعر!
راديوهاي وطن نيز شعرهاي تو را مي‌خوانند
و روي شيشه‌هاي مغازه‌ها عکست را نصب کرده‌اند
تو هميشه سودآور بودي عمران
هميشه‌ کارهاي ثمربخشي مي‌کردي.
*
و مي‌گويم حالا که راه و رسم مردم خود را مي‌داني
خوب است گاه‌گاه برخيزي و دوباره فاتحه‌اي...
که شعر ديگر بچه‌ها را هم بخوانند
راديوهاي وطن ارزش آدم مرده را مي‌دانند.
*
چه کار بجايي کردي
ماه‌ها بود بغضي توي گلوي‌مان گير کرده بود و
بهانه‌ي خوبي در کف نبود
تنها تو بودي
با مرگ مختصرت
که راضي‌مان مي‌کردي
و تو تنها بودي
که حق‌به‌جانب و نيمرخ
مي‌توانستيم
در صفحه‌ي روزنامه‌اي به‌خاطر او بگرييم،
ديگر دوستان که مي‌داني
خرده‌حسابي داشتيم...
*
آه عمران عزيزم!
ببين همه‌جا طنزها ستايش شعرهاي توست
تو
کلاه گشادي بر سر و خم بر ابرو
که زير کلاهت پيدا نبود.
*
تو بايد مي‌مردي
نه به‌خاطر خود
به‌خاطر ما
که چنين مرگت
زندگي را
خنده‌آورتر کرده است.
*
اما مي‌ترسم عمران
مي‌ترسم که همين کارهايت نيز شوخي بوده باشد
و سپس شرمنده‌ي اين شعرها، آه‌ها، پوسترها...
مي‌ترسم ناگهان ته سالن پيدا شوي
و بيايي بالا
و ببينيم آري همه‌مان مرده‌ايم
همه‌مان مرده‌ايم و چنان به کار روزمره‌ي خود مشغوليم
که از صف محشر بازمانده‌ايم.
*
نه، عمران!
اين روزگار درخور آدمي نيست
درخور آدمي نيست
که بگوييم
جاي تو خالي

منبع: وبلاگ چرند و پرند

حکایت بلوط و علف ع.ص.مداد

alim — Sun, 15 Jun 2008 08:24:18 GMT

این دفعه واقعا مداد، مداد خود عمران بود

مجله گل آقا شماره۳۳۲+۳۳۱

ببخشيداگه بي كيفيته!!!

فراموشی

emransalahi — Fri, 13 Jun 2008 19:03:27 GMT

شنیده ام انسان از ریشه ی ناس است و یعنی فراموشکار....

و ما چقدر راحت فراموش می کنیم عمران را و قیصر را و سید حسن را و خیلی های دیگر را

هفته ی پیش برای وبلاگ بسیاری از دوستان (؟) عمران نظر دادم و این وبلاگ را به آنها معرفی کردم ولی دریغ از یک نفر که....

وجالب آنجاست که فقط یکی از شاگردان عمران برایم نظر داد...... و باز هم ایول به ما جوانها که قدر بزرگتر ها را داریم و مثل بعضی ها فراموششان نمی کنیم. ایول.........

بعضی ها بدانند:

هنوز دوسال نیست که عمران...

emransalahi — Sun, 11 May 2008 16:22:50 GMT

من بودم و یک وبلاگ که هیچ بازدیدکننده ای نداشت و برای دل خودم بود. هر چند روز یه بار به روزش میکردم و کلی برای خودم کیف می کردم که تنها وبلاگدار عمران صلاحی فقید تو ایران هستم. تا اینکه به خاطر یه سری مسائل تصمیم گرفتم بی خیال وبلاگ بشم. آخه وقتی آدم یه کاری رو برای دل خودش انجام میده که دیگه لازم نیست تو بوق و کرنا بکنه. خلاصه یه مدت خیلی زیاد وبلاگ افتاده بود بی هیچ به روز شدنی. تا اینکه چند شب پیش شب شعری توی شهر ما (کاشان) و در دانشگاه کاشان برگزار شد که یادواره ی استاد عمران بود. به قول سهیل محمودی من بودم و دوستم علی و یاشار صلاحی وناصر فیض و جلال سمیعی و مهدی استاد احمد و علی ضیاء. که این آخری انصافا آخرش بود. از اون بچه های گل دانشگاه که تو رادیو جوان هم فعالیت میکنه و از همینجا برای تشکر از خودش به خاطر تشویقهاش برای ادامه دادن راه این وبلاگ بهش لینک میدم! خلاصه ما طی یه دیدار کوتاه با یاشار صلاحی آقازاده ی استاد عمران مصمم شدیم وبلاگ رو دوباره راه اندازی کنیم. ان شاءالله که در این راه ما رو بیش از پیش یاری کنید.

به آن گروه که از باده ی وفا مستند سلام ما برسانید هرکجا هستند

چند عكس

emransalahi — Wed, 10 Jan 2007 15:38:18 GMT

يكي از دوستان در قسمت نظرات درخواست كرده بود كه عكسهاي جواني عمران صلاحي را نيز در وبلاگ بگذارم كه من پس از پيدا كردن تعدادي از آن عكسها درخواست اين دوستمان را عملي كردم. با هم مي بينيم و به يادش فاتحه اي مي خوانيم:

توضیح عکس آخر: مطمئنا میدانید که فرد بلند قامت تر عمران است!

با تشكر فراوان از سايت www.golagha.ir که این تصاویر را در اختیار من گذاشت. ضمنا پست مصاحبه ای با عمران صلاحی نیز توسط خانم اصغرپور انجام شده بود که بدین وسیله از ایشان تشکر می کنم.

شعري از عمران

emransalahi — Mon, 08 Jan 2007 09:59:18 GMT

لب مرزي رفتيم

خاك را رود دو قسمت مي كرد:

اين طرف ما بوديم،

آن طرف هم آنها

ديده بانان سر برجي از دور

ناظر ما بودند

و من بهت زده

ناظر گنجشكاني

كه همه

بي گذرنامه سفر مي كردند!

شعري براي عمران

emransalahi — Thu, 04 Jan 2007 13:19:18 GMT

تو رفتی ای «مداد» ولی من به خنده افتادم

چراکه حرف تو ای دوست هست در یادم:

«بخند و بخندان ای برادرجان

به هر عزا و مجلس ختم و به هر غم و ماتم

بخند کاین خنده کارها بکند

شفای روح و تن و جسم و جان هر آدم

بخند خنده دواییست بدون درد

بخند خنده مرا کرده از خود آزادم»

تو رفتی و من هر زمان بیارمت در یاد

بخندم و بلند بخوانم که ای جهان ببین که من شادم

توضیح: صلاحی به مداد متخلص بود !!!

مصاحبه اي با عمران صلاحي (شماره143 ماهنامه گل آقا)

emransalahi — Wed, 03 Jan 2007 10:49:18 GMT

عمران صلاحي، طنزنويس و شاعر. معلوم نيست آثارش صلاحي را مشهور كرده است يا صلاحي آثارش را! همه دوستش دارند. خوشاخلاق است و محجوب. خودش ميگويد گفتن «نه» برايش خيلي سخت است و همين باعث شده هر نشريهاي كه بخواهد مصاحبه كند به سراغ اولين كسي كه ميرود صلاحي است. با متانت و صبر به همه پاسخ ميدهد و روي كسي را زمين نمياندازد.
هميشه جديدترين لطيفهها را از او ميتوان شنيد. چنان با حجب و حيا لطيفه تعريف ميكند كه گويي در حال اعتراف به گناه بزرگي است، سرخ ميشود و سرش را مياندازد پايين و تا خنده شنونده تمام نشود سرش را از خجالت بلند نميكند.
متولد 1325 است. مثل همه مشاهير از خانواده فقيري است و اولين اشعارش را در كودكي سروده. صاحب چندين عنوان كتاب شعر است و دو – سه كتاب درباره طنزپردازان و هزارها صفحه طنز در نشريات. در ميان پنجمين دهه زندگياش آرزو دارد تا به آرزويش برسد! آرزويش غريب نيست، نوشتن رمان. اما ميگويد: «مجال ندارم. زندگي سخت است و مشغلههايم زياد. كاش زمانه مهربانتر بود.»
آرزو ميكنيم صلاحي كه عمري است لبخند بر لبها نشانده است به آرزويش برسد و لبخند بر لبانش بنشنيد.*

عمليات عمراني لبخند را متوقف نكنيد!

emransalahi — Thu, 28 Dec 2006 10:26:18 GMT

مهربان بود و همیشه خندان. خنده اش ولی مصنوعی نبود مثل

خیلیها. در هر حرف جدی اش رگه هایطنز و در هر حرف طنزش

کنایه های جدی مشهود بود. هیچوقت فراموش نکرد بچه ی

جوادیه است. همیشه در مرکز توجه بود اما بلد نبود به خود مغرور

باشد ـ باز هم مثل خیلیهاـ طبع شعر داشت و البته در شعرش

طنز غوطه ور بود و شعر بی هدف نمی سرود ـ باز هم مثل

خیلیهاـ . با مرگ خیلی شوخی می کرد، می گفت: من بیشتر

شوخیهایم درباره ی مرگ است. مرگ هم با او شوخی داشت اما

انگار این بار شوخی شوخی جدی شد و مرگ او را با خود برد.

وصیت کرده روی قبرش بنویسند: لطفا لبخند بزنید! پس ما

نباید برایش بگرییم، بنالیم، ماتم بگیریم و خلاصه نباید

عملیات عمراني لبخند را به خاطر عمران صلاحی متوقف کنیم!

انتشار كتابهاي جديد عمران

emransalahi — Wed, 27 Dec 2006 18:03:18 GMT

در آستانه چهلمين روز درگذشت زندهياد عمران صلاحي، انتشارات گلآقا دو كتاب از مجموعه آثار اين شاعر و
طنزپرداز را منتشر كرد.
كلك مرغابي ،شامل مجموعه شعرهاي طنز براي نوجوانان است كه تحت عنوان زبانبستهها در مجله بچه ها... گل آقا منتشر ميشد و گفتار طرب انگيز ،دربرگيرنده مقالاتي درباره طنز سعدي در گلستان و بوستان است كه بخشي .از آن در ماهنامه گلآقا و بخشي در مجله سروش چاپ شده است
. لاله ضيايي وغلامعلي لطيفي نيز به ترتيب تصويرگري گفتار طربانگيز و كلك مرغابي را به عهده دارند
براي اطلاع بيشتر به لينك زير مراجعه كنيد.

http://www.golagha.ir/news/2006/Dec/13/1107.php